Merhaba! Uzun süredir planladığım “Yapay Zeka” kategorisini nihayet açıyorum. Ve bence bunu başlatmak için bundan daha iyi bir içerik olamazdı.
Claude Code’u yaratan Anthropic mühendisi Boris Cherny, bu aracı nasıl kullandığını Twitter’da detaylıca paylaştı. Rakamlar tek kelimeyle büyüleyici: Sadece 30 günde 259 Pull Request ve 497 commit. Bu yazıyı okurken sürekli “vay be” dedim — işte Boris’in anlattıkları ve benim notlarım.
Boris, kurulumunun şaşırtıcı derecede sade olduğunu belirtiyor:
“Claude Code kutudan çıktığı haliyle harika çalışıyor, bu yüzden kişisel olarak çok fazla özelleştirme yapmıyorum. Claude Code’u kullanmanın tek bir doğru yolu yok: onu istediğiniz gibi kullanabilmeniz, özelleştirebilmeniz ve hackleyebilmeniz için kasıtlı olarak böyle inşa ettik.”
Aracı yaratan kişi bile fazla özelleştirme yapmıyorsa, demek ki varsayılan ayarlar gerçekten iyi düşünülmüş. Bu beni biraz rahatlattı açıkçası ben de bazen “acaba yanlış mı kullanıyorum ve tokenlarımı boşa mı harcıyorum” diye düşünüyordum.
Paralel Claude Oturumları
Boris, aynı anda birden fazla Claude oturumu çalıştırıyor:
“Terminalimde 5 Claude’u paralel olarak çalıştırıyorum. Sekmelerimi 1-5 olarak numaralandırıyorum ve bir Claude’un girdi gerektirdiğini bilmek için sistem bildirimlerini kullanıyorum.”
Bununla da kalmıyor:
“Ayrıca claude.ai/code üzerinde yerel Claude’larımla paralel olarak 5-10 Claude daha çalıştırıyorum. Her sabah ve gün boyunca telefonumdan (Claude iOS uygulamasından) birkaç oturum başlatıyorum ve daha sonra onları kontrol ediyorum.”
10-15 Claude aynı anda mı? Bu benim yapmadığım bir şeydi ama mantıklı aslında. Bir claude bir görevi hallederken, diğerleri neden boş otursun ki?
Model Seçimi: Opus 4.5
Hız her şey değildir. Boris, model seçiminde net bir duruş sergiliyor:
“Her şey için düşünme modunda Opus 4.5 kullanıyorum. Şimdiye kadar kullandığım en iyi kodlama modeli. Sonnet’ten daha büyük ve yavaş olmasına rağmen, daha az yönlendirme gerektirdiği ve araç kullanımında daha iyi olduğu için, sonunda neredeyse her zaman daha küçük bir model kullanmaktan daha hızlı oluyor.”
Bu çok değerli bir bilgi. Hep “Sonnet daha hızlı” diye düşünüyordum ama Boris’in dediği mantıklı: akıllı model daha az hata yapar, daha az düzeltme gerektirir, toplam süre kısalır. Verimlilik paradoksu diyebiliriz.
Kurumsal Hafıza: CLAUDE.md Disiplini
Ekip çalışmasında tutarlılığı sağlamak için CLAUDE.md dosyası kritik bir rol oynuyor:
“Ekibimiz Claude Code deposu için tek bir CLAUDE.md dosyası paylaşıyor. Bunu git’e kaydediyoruz ve tüm ekip haftada birçok kez katkıda bulunuyor. Claude’un yanlış bir şey yaptığını her gördüğümüzde CLAUDE.md’ye ekliyoruz, böylece Claude bir dahaki sefere yapmayacağını biliyor.”
Bu stratejiyi çok beğendim. Bir nevi “öğrenen sistem” oluşturuyorlar. Claude zamanla ekibin çalışma tarzını öğreniyor — solo çalışanlar için de geçerli bu. Kendi CLAUDE.md dosyanızı oluşturup hatalardan ders çıkarabilirsiniz ve Claude’u daha efektif kullanabilirsiniz.
Kod İncelemesinde @claude Kullanımı
GitHub entegrasyonu hakkında:
“Kod incelemesi sırasında, genellikle iş arkadaşlarımın PR’larında @claude etiketleyerek PR’ın bir parçası olarak CLAUDE.md’ye bir şeyler ekliyorum. Bunun için Claude Code GitHub action’ını kullanıyoruz.”
PR’larda direkt @claude etiketleyip CLAUDE.md’yi güncelletmek harika bir fikir. Kod incelemesi sırasında öğrenilen dersler anında sisteme ekleniyor.
Plan Modu ile Başlangıç
Boris’in iş akışının temel taşı Plan Modu:
“Çoğu oturum Plan modunda başlıyor (shift+tab iki kez). Eğer amacım bir Pull Request yazmaksa, Plan modunu kullanıyorum ve planını beğenene kadar Claude ile ileri geri gidiyorum. Oradan, otomatik kabul düzenleme moduna geçiyorum ve Claude genellikle tek seferde tamamlayabiliyor. İyi bir plan gerçekten önemli!”
Bu benim Claude/Claude Code kullanırken yapmaya çalıştığım şeylerden birisi. Direkt koda dalmak yerine önce planlamak iş akışını netleştirip odağın farklı yerlere kaymamasına olanak sağlıyor.
Verimlilik İçin Slash Komutları
Tekrarlanan iş akışlarını otomatiğe bağlamak için:
“Günde birçok kez yaptığım her ‘iç döngü’ iş akışı için slash komutları kullanıyorum. Bu beni tekrarlanan istemlerden kurtarıyor ve Claude’un da bu iş akışlarını kullanabilmesini sağlıyor. Örneğin, Claude ve ben her gün düzinelerce kez /commit-push-pr slash komutunu kullanıyoruz.”
Tekrarlanan iş akışlarını otomatiğe bağlamak için /commit-push-pr gibi özel slash komutları kullanılıyor. Bu komutlar .claude/commands/ dizininde saklanarak tüm ekip tarafından paylaşılabiliyor, bu da operasyonel hızı dramatik şekilde artırıyor.
Alt Ajanlar (Subagents) ile Kalite Kontrol
Boris, karmaşık süreçleri parçalara ayırarak farklı Claude ajanlarına devrediyor:
“Düzenli olarak birkaç alt ajan kullanıyorum: code-simplifier Claude işini bitirdikten sonra kodu sadeleştirir, verify-app Claude Code’u uçtan uca test etmek için ayrıntılı talimatlar içerir. Alt ajanları çoğu PR için yaptığım en yaygın iş akışlarını otomatikleştirmek olarak düşünüyorum.”
Karmaşık görevleri parçalara ayırmak için alt ajanlar devreye giriyor. Örneğin:
- code-simplifier: Ana görev bittikten sonra kodu sadeleştirir.
- verify-app: Yazılan kodun uçtan uca testlerini gerçekleştirir.
Yani Claude kodu yazıyor, sonra başka bir Claude gelip kodu sadeleştiriyor, bir diğeri test ediyor. Claude’ların birbirini denetlemesi… Güzel bir sistem.
Kod Formatlama Hook’u
Küçük ama önemli bir detay:
“Claude’un kodunu formatlamak için bir PostToolUse hook kullanıyoruz. Claude genellikle kutudan çıktığı haliyle iyi formatlanmış kod üretiyor ve hook, CI’da daha sonra formatlama hatalarından kaçınmak için son %10’u hallediyor.”
CI/CD süreçlerinde formatlama hatalarıyla karşılaşmamak için PostToolUse kancası (hook) kullanılarak kodun son %10’luk görsel düzenlemesi otomatiğe bağlanıyor.
Güvenli İzin Yönetimi
Güvenlikten ödün vermeden hız kazanmanın yolu:
“–dangerously-skip-permissions kullanmıyorum. Bunun yerine, gereksiz izin istemlerinden kaçınmak için ortamımda güvenli olduğunu bildiğim yaygın bash komutlarını önceden izin vermek için /permissions kullanıyorum.”
Güvenlikten ödün vermeden hız kazanmak için --dangerously-skip-permissions yerine, /permissions komutuyla güvenli bash komutlarına önceden izin verilmesi öneriliyor. Bu ayarlar settings.json üzerinden yönetilerek ekip içinde standartlaştırılabiliyor.
MCP ile Araç Entegrasyonları
Claude Code sadece kod yazmıyor:
“Claude Code tüm araçlarımı benim için kullanıyor. Genellikle Slack’te arama yapar ve mesaj gönderir (MCP sunucusu aracılığıyla), analitik sorularını yanıtlamak için BigQuery sorguları çalıştırır, Sentry’den hata günlüklerini alır.”
Claude’un Slack’e mesaj atabilmesi, BigQuery sorgusu çalıştırabilmesi… Bu MCP (Model Context Protocol) entegrasyonlarını daha çok araştırmam lazım. Potansiyel çok büyük görünüyor.
Uzun Süreli Görev Yönetimi ve Sandbox Kullanımı
Uzun işlerde Claude’un takılmadan çalışması için:
“Çok uzun süren görevler için ya Claude’a işi bittiğinde bir arka plan ajanıyla doğrulamasını istiyorum, ya bir agent Stop hook kullanıyorum, ya da ralph-wiggum eklentisini kullanıyorum. Ayrıca izin istemlerinden kaçınmak için bir sandbox’ta –permission-mode=dontAsk kullanıyorum, böylece Claude beni beklemeden çalışabilir.”
Uzun süren işlemlerde Claude’un bekleme yapmaması için sandbox ortamlarında --permission-mode=dontAsk kullanımı veya ralph-wiggum gibi eklentilerle sürecin kesintisiz ilerlemesi sağlanıyor.
En Önemli İpucu: Doğrulama (Verification)
Boris’in “altın tavsiyesi” ve tüm yazının özeti:
“Claude Code’dan harika sonuçlar almanın muhtemelen en önemli şeyi: Claude’a işini doğrulaması için bir yol verin. Claude bu geri bildirim döngüsüne sahipse, nihai sonucun kalitesini 2-3 kat artıracaktır.”
“Claude, claude.ai/code’a her değişikliği Claude Chrome uzantısını kullanarak test ediyor. Bir tarayıcı açıyor, UI’ı test ediyor ve kod çalışana ve UX iyi hissedene kadar yineliyor.”
Belki de en önemli ipucu; Claude’a sadece işi vermeyin, işini doğrulaması için bir yol sunun. Claude, değişiklikleri bir tarayıcı veya test scripti üzerinden kontrol edebildiğinde, çıktı kalitesi 2-3 kat artıyor.
Boris’in bu yazısını okuduktan sonra kendi çalışma şeklimi sorguladım açıkçası. Özellikle CLAUDE.md fikri çok hoşuma gitti; kendi projelerimde de bir “hata günlüğü” tutmaya başlayacağım.
Sonuç olarak Boris’in metodolojisi bir şeyi net gösteriyor: yapay zeka doğru kurgulandığında sohbet botundan çıkıp bir yazılım fabrikasına dönüşebiliyor. 30 günde 259 PR rakamı tesadüf değil.
Yapay zeka kategorisindeki ilk yazım bu oldu. Önümüzdeki dönemde bu alanda daha fazla içerik paylaşmayı planlıyorum.
Kaynak: Boris Cherny (@bcherny) – X Thread
Son yazılar için;
Sistem Güncellemeleri: Canberk’in 2025 Yama Notları
HPE Synergy 12000 Frame Kapsamlı Teknik İnceleme
VMware EVC Mode Hataları ve Çözümleri [Kapsamlı KB Rehberi]
vCenter 8.0 Update 3h İncelemesi: Yeni Özellikler
